I taborowy okrągły stół dostępnościowy

Co prawda stół był prostokątny, ale rozmowy toczyły się przy nim w atmosferze twórczej wymiany myśli i doświadczeń. Do stołu zaprosiliśmy przedstawicieli kolejowych przewoźników: krajowego (PKP Intercity) i regionalnych, (Koleje Małopolskie, Koleje Śląskie, Koleje Dolnośląskie, Koleje Mazowieckie, Koleje Wielkopolskie, Polregio, Łódzka Kolej Aglomeracyjna), producentów taboru kolejowego (Siemens, Stadler, PESA Bydgoszcz i Skoda) oraz podróżnych, którzy na co dzień korzystają z transportu kolejowego.

Celem spotkania było przedstawienie wyników przeprowadzonych przez CUPT wizyt monitorujących dostępność transportu dla osób z niepełnosprawnościami w projektach realizowanych z funduszy unijnych oraz integracja wszystkich interesariuszy, którzy mają wpływ na projektowane rozwiązania. W gronie eksperckim chcieliśmy wymienić się doświadczeniami, dobrymi praktykami, tak aby wdrażane rozwiązania były bardziej efektywne i użyteczne dla wszystkich podróżnych.

Zarówno prezentacje, jak i rozmowy w kuluarach pokazały, że temat dostępności w transporcie kolejowym jest wciąż „żywy” i zdecydowanie jest o czym rozmawiać. Duża liczba interesariuszy zainteresowanych tematem nie ułatwia znalezienia kompromisu satysfakcjonującego wszystkich. Wielość dostępnych rozwiązań dla tych samych potrzeb powoduje, że gubią się nie tylko podróżni, ale również zamawiający. Procedury i terminy unijne, które muszą być stosowane gdy projekt realizowany jest z finansowaniem z funduszy UE, narzucają szybkie tempo przetargowe i realizacyjne, które utrudnia zaprojektowanie użytecznych rozwiązań. Czasem też niestety brakuje świadomości i wyobraźni wśród wszystkich, którzy mają wpływ na projektowanie taboru. Pokutuje myślenie, że ma być ładnie a nie użytecznie. Na to wszystko nakłada się komercyjny charakter działań – spółki kolejowe muszą zarabiać. Z drugiej strony trzeba zaznaczyć, że jak poszukamy to znajdziemy przykłady dobrych rozwiązań, które warto promować.

Spotkanie pokazało, że warto rozmawiać, dzielić się doświadczeniami, a wszystko to w celu zaprojektowania i wdrożenia transportu, którym sami za 5, 10 czy 15 lat będziemy chcieli, a przede wszystkim mogli samodzielnie i bez przeszkód podróżować. Czujemy niedosyt a to świadczy o tym, że spotkanie było potrzebne, ważne i inspirujące. Będziemy starali się kontynuować współpracę w formule Taborowego Okrągłego Stołu Dostępnściowego.