Analizy

Przejdź do głównej treści
Używamy plików cookie, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Korzystając z witryny, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki, tak aby zablokować działanie pilków cookies. Więcej informacji w Polityce prywatności i Polityce plików Cookies.
Analizy

Centrum Unijnych Projektów Transportowych dokonało podsumowania projektów dofinansowanych z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ) 2007-2013 w sektorze transportu pod kątem ich użyteczności dla osób z niepełnosprawnością i o ograniczonej możliwości poruszania się. Przeanalizowano również skuteczność tych projektów z punktu widzenia polityk horyzontalnych (tj. celów strategicznych i priorytetów rozwojowych określonych zarówno w Rozporządzeniach UE, jak i w dokumentach strategicznych UE i krajowych), w tym wpływ na mobilność wśród tej grupy społecznej. Analiza przeprowadzona była w okresie sierpień 2017 – luty 2018 roku. W jej ramach oceniono efekty wsparcia zrealizowanego w ramach POIIŚ 2007-2013 w trzech perspektywach analitycznych:

  • perspektywie systemowej,
  • perspektywie projektodawców projektów transportowych, którzy osiągnięte efekty mogą odnieść do wstępnych założeń, wskazać przyczyny ewentualnych odchyleń oraz ocenić, czy projekt przyniósł dodatkowe, nieoczekiwane efekty,
  • perspektywie użytkowników - również potencjalnych - zrealizowanego wsparcia, którzy mogą wskazać, czy dostrzegają analizowane efekty rzeczowe i efekty długofalowe.

Analiza dotyczyła osób z niepełnosprawnością, do których zaliczono osoby z niepełnosprawnością: fizyczną, poznawczą, sensoryczną, psychiczną. Analizowano również efekty wsparcia dla osób  starszych, osób prowadzących wózki dziecięce i osób mających bagaże, w tym ciężkie lub niewymiarowe.

Zebrane dane i uzyskane informacje pozwoliły zidentyfikować ogromny wkład projektów transportowych (kolejowych, miejskich, lotniczych, drogowych), dofinansowanych z POIiŚ 2007-2013, w poprawę komfortu podróżowania osób z niepełnosprawnością i o ograniczonej możliwości poruszania się. Niwelowanie barier transportowych i architektonicznych ma bez wątpienia wpływ na mobilność osób z niepełnosprawnością, a więc zarówno na ich sferę prywatną, zawodową, jak i życie społeczno – kulturalne.

Przedstawiciele organizacji pozarządowych działających na rzecz osób z niepełnosprawnością, podróżni na co dzień korzystający z transportu, przedstawiciele administracji samorządowej oraz eksperci ze środowisk naukowych potwierdzili, że przyjazny transport może ułatwić dostęp do miejsca pracy, przekładając się bezpośrednio na możliwość zatrudnienia osób z niepełnosprawnością oraz zwiększając ich mobilność. Badania GUS wskazują że osoby z niepełnosprawnością są statystycznie mniej wykształcone od osób sprawnych. Poprawa dostępu do transportu może więc mieć pozytywny wpływ na dostęp do edukacji i w dłuższej perspektywie może przyczynić się zwiększenia konkurencyjności tych osób na rynku pracy. Praca z kolei przekłada się na zwiększenie dostępnych środków finansowych umożliwiających aktywność w sferze prywatnej.

Z drugiej strony respondenci wskazywali na szereg wciąż nierozwiązanych kwestii i konieczność kontynuowania procesu inwestycyjnego, którego efektem jest również poprawa warunków podróżowania dla osób z niepełnosprawnością oraz o ograniczonej możliwości poruszania się.

Wciąż wiele jest do zrobienia i to nie tylko w zakresie zmian infrastruktury, zmian technicznych czy legislacyjnych, ale też w sferze uświadamiania i uwrażliwiania społeczeństwa na temat potrzeb osób z niepełnosprawnością. Organizacje pozarządowe i eksperci zwracają uwagę na ogromne dysproporcje w odniesieniu do dostępności transportu pomiędzy aglomeracjami, miastami średnimi i małymi oraz terenami wiejskimi. Sprawny i dostępny transport publiczny na tych terenach jest podstawowym warunkiem dla zwiększenia aktywności.

Analizy potwierdziły, iż zmiany które dokonały się w latach 2007-2013, m.in. dzięki realizacji projektów transportowych dofinansowanych z POIiŚ, są zauważalne i zmierzają w dobrym kierunku. Z drugiej strony odnotowano też szereg barier systemowych, świadomościowych, prawnych oraz dot. spójności i komplementarności działań nie do końca sprzyjających realizacji warunku dostępności dla osób z niepełnosprawnością. Niezwykle istotnym problemem jest również pomijanie interesów osób z niepełnosprawnością w procesach planowania i gospodarowania przestrzenią oraz w procesie tworzenia projektów inwestycyjnych. Konieczne jest stworzenie uwarunkowań, ale również zwiększenie świadomości o potrzebach osób z niepełnosprawnością zwłaszcza w mniejszych miejscowościach.

Zapraszamy do zapoznania się z wynikami Analizy:

STD TT fin